Cocaïne maakt meer kapot dan je lief is.

Met bewondering geluisterd en gelezen, het verhaal van Wim Kieft. Het is geen kunst om verslaafd te worden. Dat sluipt er langzaam in.  Er vanaf komen is een stuk moeilijker. Uit ervaring weet ik, dat je het niet wil toegeven dat je verslaafd bent, aan wat dan ook. Drank, drugs, seks. Het antwoord is vaak: ik heb het onder controle.

Nou er gewoon mee stoppen. Dat zijn vaak de woorden van mensen die nooit in die situatie terecht zijn gekomen. Er gewoon mee stoppen, dat kun je dus wel vergeten. Je moet het hebben meegemaakt, om er over te kunnen ( ver)oordelen. Verslaafd raken aan iets, is  een sluipmoordenaar, stap voor stap ga je grenzen verleggen, en dan is er bijna geen weg meer terug.

In 1986 leerde ik de drugs cocaïne kennen. Althans met het eigen gebruik daarvan. Voorheen had ik nog nooit drugs gebruikt. Ik zag de heroïne verslaafde die desnoods je stront van je schoenen wilde likken, als ze maar konden scoren. die regelmatig aan het stelen moesten gaan.  Die om de haverklap in het gevang terecht kwamen. Ik heb ze zien binnenkomen. Onder de zweren zaten ze, het waren echt zombies hoe ze er uit zagen. Na een week of zes, zagen ze er weer heel anders uit. En gingen weer met volle moed, met ontslag. Vastberaden om niet in herhaling te vallen. Maar eenmaal buiten, weer terugkeren naar de plek waar het is begonnen. Tja dan was het binnen 24 uur weer raak. De cirkel was weer rond. Bajes in afkicken, bajes uit, weer gebruiken.

Dus ik zag niets in het gebruiken van welke drugs dan ook.Ik kreeg vaak te horen, kom op Nick, het is geen heroïne. Het is alleen maar snuiven. Ik heb zeker drie jaar altijd nee kunnen zeggen.  Totdat ik in 1985 in contact kwam met Colombiaanse hoeren. Dat omgaan  met hoeren mag je gerust ook als een verslaving zien. ik kwam er al toen ik een jaar of tien was, om in de winter hun straatje sneeuwvrij te maken. En op mijn vijftiende voor vijf gulden liet verwennen. Maar dat terzijde.  Ik dwaal weer eens af.                                                                          Dus zoals geschreven, het begin van cocaïne gebruiken. Een bizarre ervaring. De drie dames die ik had meegenomen naar de discotheek  Dynastie. Dat ik met twee van die dames na het bezoek van de discotheek de bedoeling was, dat ik met twee van die dames uitbundig seks zouden hebben.

De dames waren aan het dansen en ik in gesprek met een bekenden. Komt 1 van die dames even honderd gulden vragen, waarom? Ik had geen flauw idee.  Daar kwam ik pas achter, na het vragen van het derde briefje van honderd.   Ik vroeg, ja nu wil ik weleens weten, waarvoor je steeds geld komt vragen. Die drankjes zijn toch niet zo duur hier? En lachend zei: of bestellen jullie champagne. Christina  dat was haar naam, zei loop even mee naar het toilet. Ik vergeet nooit meer dat de toilet juffrouw, tante Ali noemde we haar. Die zei nee Nico, je mag niet op de dames toilet komen.  En begin niet aan die rotzooi.( had ik maar geluisterd) Maar nee even lekker stoer doen, en zeggen: heel even tante Ali en haar 25 gulden in haar handen stopte. Op het toilet kreeg ik even les, hoe ik dan voor de eerste keer cocaïne in me neus kon krijgen. Ik vond het maar een raar gevoel.

Weer terug aan de bar voelde ik mij minder dronken. Normaal was ik al behoorlijk aangeschoten met zes flessen bier. Maar nu kon ik blijven drinken, zonder echt dronken te worden. ik voelde me zelfs prettig,  en ging dansen toen de muziek van Michael Jackson werd gedraaid. Wat ik voorheen nog nooit had gedaan. Het was in elk geval een super avond, zowel in de discotheek als in de slaapkamer. Ik weet nog dat ik om vier in de nacht thuis kwam. Waar ik uiteraard te horen kreeg, waar ik zo laat vandaan kwam. Elke vrijdag was ik altijd op stap, en dat duurde nooit langer dan tot elf uur. Dus had mijn ex-vrouw alle reden om vragen te stellen. Maar een eerlijk antwoord van mijn zijde kon ze vergeten. Alleen maar lieve woorden, ik vond nog steeds alles mooi, leefde op dat moment in een heerlijke wereld.

De  twee vrijdagen die daar op volgen, gaan weer gepaard met cocaïne.  Het is weer genieten, maar ga dan ook op woensdag  gebruiken, dan niet op vrijdagavond thuiskomen, het wordt zaterdagmorgen 11 uur. De vriendelijk woorden bij het eerste keer gebruiken, worden nu heftige scheld partijen in huis. En zo gaat het steeds verder bergafwaarts. Met goede bedoelingen ging ik op een vrijdagmiddag  even  boodschappen doen in de supermarkt de  Konmar. Even driehonderd gulden boodschappen in de kofferbak. En dacht nu eens gewoon lekker naar huis. Even een appeltaartje bakken voor de kinderen. Maar toch nog even naar de Zoo, om twee pakjes van honderd gulden te kopen. Maar bij binnenkomst al direct op een snuif werd getrakteerd. Met als gevolg, twee dagen later kwam ik weer eens thuis. Het grootste gedeelde van de boodschappen konden zo de vuilnisbak in. Het grootste gevaar waren de weekenden, door de weeks was ik gewoon bezig met oplichten. Belofte doen aan de kinderen om het weekend wat leuks te doen. Maar toch weer je afspraak niet nakomen. Later ging mijn ex vrouw ook nog even meedoen mat snuiven. En plofjes maken, dus de cocaïne in een sigaret stoppen. De XTC pil kwam op de markt, daar ook maar even gebruik van maken.  Van 1985 tot en met 1994 heb ik wel een tiental keren geprobeerd om er mee te stoppen. Maar veel van de bekende jongens, die je dagelijks tegen kwam, die ook gebruikte was het moeilijk om nee te kunnen zeggen, als je weer wat aangeboden kreeg.  Het beseffen dat je fouten ging maken met oplichten, door het gebruik van cocaïne, bleef ik toch doorgaan. En fouten maken betekende op zeker de bajes in. En dat gebeurde ook. Vijf jaar voor flessentrekkerij. Hoger beroep werd door mijn advocaat afgeraden. Omdat ik nog  geluk had gehad, dat de rechtbank geen leiding  geven aan een criminele organisatie op de dagvaarding had staan. Maar in beroep de kans groot was dat die het wel zullen doen.

Het vreemde van alles was, toen ik vast zat, was er geen enkele behoefte om te gebruiken, terwijl er toch genoeg verkrijgbaar was in de Noorsingel. Maar eenmaal met weekendverlof uit Bankenbosch, lag ik alweer in het sekshuis op de Bezuidenhoutseweg, met twee dames en voor vierhonderd guldens met cocaïne.

Dan vanuit Bankenbosch naar de de waag in Utrecht. Zes maanden in therapie, niet voor de cocaïne, want ook in de Noordsingel had ik nooit verteld, dat ik cocaïne of welke drugs dan ook gebruikte.  Aangezien ik daar een dag behandeling volgde, was ik elke dag om vier uur weer vrij, om te doen en laten. De weekenden en feestdagen was ik ook vrij. Die vrijheid benutte ik met criminaliteit En met heel veel cocaïne gebruiken. Met daarvoor het excuus gebruikte, dat ik gescheiden was tijdens de detentie. Slap gelul dus, want ik hield helemaal niet van mijn ex vrouw. je zocht steeds excuus, je had hard gewerkt, de kinderen waren zo vervelend, ja maar ik kon er wat verdienen. En als jantje het me niet had aangeboden. Allemaal gelul, nooit willen toegeven, ja ik ben eraan verslaafd.                                              Die zes maanden in de waag, was dus alleen maar de boel in de maling nemen. Twee weken nadat die behandeling was afgelopen, werd ik van het bedje gelicht, helemaal stoned, dat de recherche me die zelfde dag niet konden verhoren.

Het werd weer huis van bewaring 1997,  dat was weer een jaartje zonder drugs. Toen de deuren weer open gingen, direct voor zes maanden naar Thailand. En daar toen maar besloot om er echt mee te stoppen van het gebruiken. Althans om weer een poging te wagen. En ook maar eens te stoppen met het oplichten. Het stoppen met drinken en seks dat was niet noodzakelijk. Het was me altijd geluk, om ook zonder oplichten geld te verdienen.                                                                        Daar in Thailand dus, ben ik toen eens echt voor de spiegel gaan staan. En geprobeerd om mijn eigenwaarde eens te vinden. Mijns inziens was daar niets mis mee. Ik had een eigen mening, ik kleden me goed, verzorgde me goed, ging zelfs drie keer in de week naar de kapper. In gesprekken met andere ging het mij goed af, met klemtoon, intonatie. Ik liet het kaas  niet van mijn brood eten.                                        Maar waarom die eigenwaarde verkeerd gebruiken. Ik kwam tot de ontdekking, dat als ik in Thailand in wat goedkope sport kleding liep, er geen enkele behoefte was aan drugs of dacht aan oplichten. Zodra ik in het pak ging, dan waren de rapen gaar. Dan begon het oplichten weer. Ik besloot toen de normen en waarden, (die waren nu niet je van het ) terug te vinden.  Zelfbeheersing daar ontbrak het nog weleens aan. Trouw was helemaal een ramp. Respect was ook ver te zoeken. En liefde ik wist het niet, of wilde het niet weten. In Thailand  leerde ik wat echte liefde was. De norm rechtvaardigheid, als ik weer eens gearresteerd was, dan accepteerden ik dat. En besloot om er alles aan te doen, om mijn normen en waarde op de rails te krijgen.

Terug in Nederland ging ik dus echt werken. En stopte met het gebruiken van cocaïne, ik was zelfs aan het werk op de zaterdag en zondag. Alleen maar om niet weer terug te vallen. Het verdiende geld grotendeels gelijk versturen naar mijn Thaise bankrekening. Het geld in mijn zak bewaren, dat was vragen om  moeilijkheden.  Maar ik moet eerlijk toegeven, dat het wel enkele weekenden weer verkeerd ging. Ik verkeerde weer in een positie, waar veel cocaïne werd gebruikt. De makelaars gebruikte, en die gingen weer om met hooggeplaatste mensen, dat was niet nieuw, ik heb bekende Nederlanders, en mensen van de tweede kamer zien gebruiken, om maar te zwijgen van journalisten, bewaarders en zelfs politie agenten.

Dus wat ik mij zelf had beloofd om ermee te stoppen en ook met oplichten, was niet helemaal  gelukt. het is mij pas gelukt toen ik had besloten in Thailand te gaan wonen.  Van de ene dag op de andere dag, heb ik nooit meer cocaïne, of welke drugs dan ook, niet meer gebruikt. En dat is alweer 19 jaar zo.

Terug kijken op die tijd van het gebruiken van cocaïne. Heb ik voor degene die eraan willen beginnen. Een wijze raad: begin er niet aan, cocaïne maakt meer kapot dan je lief is. je gaat je eigen ondergang tegemoet, je verlies je eigenwaarde, je verliest je geld,  heel veel geld, je verlies je gezin, en de kans op een gevangenisstraf is groot. En ja het kan zelfs je dood worden.