Vreugdevuur draait niet meer om de strijd

Het mag wel een mijlpaal heten: het bouwen van de vreugdevuren op het Haagse strand is dit jaar voor het eerst geen competitie meer om de hoogste stapel.

 

Veel mensen die hier bij ons staan te stapelen, hebben daar familie wonen. Het is allemaal één pot nat

Don Ligtelijn

Veel woorden wil hij er niet aan vuil maken. Ze hebben het ‘afgezworen’, die eeuwige strijd. Totaal. Het verziekte de sfeer. ,,Het vreugdevuur is een feestje. Het is het niet waard. Iedereen is relaxter nu.’’

Don Ligtelijn (54) is de spreekbuis van de organisatie van het vreugdevuur in Scheveningen. Voor de niet-ingewijde: we hebben het hier over Scheveningen-Dorp, bij de Keizerstraat, van oudsher aartsvijand van die andere club in Duindorp, een steenworp verderop. Maar dat is nu dus over.We hebben al mooeite om de stapel aan te krijgen  ,,We zeiden: laten we er maar mee kappen. Dat vonden ze in Duindorp ook.’’ Eigenlijk, zegt hij, ging die twintig jaar durende strijd ook nergens over. ,,Veel mensen die hier bij ons staan te stapelen, hebben daar familie wonen. Het is allemaal één pot nat.’’

Oud-aannemer Ligtelijn (‘Ik kwam thuis te zitten vanwege mijn rug, vond dat niks en houd me nu tien maanden per jaar bezig met het vreugdevuur’) is klein van stuk, maar oogt onverzettelijk. Een blok beton. Vijf jaar geleden begon hij ‘net als iedereen onderop’. Nu maakt hij het terrein ‘stapelklaar’ en is hij woordvoerder. Lachend: ,,Ze noemen me de president van Scheveningen.’’

Stoppen

Wat nu geen punt meer lijkt – het wegvallen van het wedstrijdelement – leek het Scheveningse vreugdevuur een paar maanden geleden nog bijna de das om te doen. ‘Streep door Schevenings vreugdevuur’ kopte deze krant. De toenmalige organisatoren zeiden: we stoppen ermee. Een van de belangrijkste redenen was dat de Scheveningers van de gemeente hun pallets niet hoger meer mochten stapelen dan 35 meter. Daardoor was het ‘geen leuke strijd meer’.

Achteraf is er nooit sprake geweest van een definitief einde, zegt Ligtelijn. Er waren er genoeg die door wilden. ,,Toen dat bericht naar buiten kwam, is er hier een bom ontploft.’’ Een traditie, zegt Ligtelijn, die stop je niet. ,,Die geef je door aan de volgende generatie.’’ Uiteindelijk zijn er een paar man uit de organisatie gestapt. Hun werk is overgenomen.

Deze donderdag, aan het einde van de ochtend, reikt de brandstapel zo’n 9 meter de lucht in. Er liggen nu al zo’n 40.000 pallets. Voorheen moesten en zouden ze hoger en hoger gaan, nu betwijfelt de organisator of ze überhaupt de 35 meter wel gaan halen.

Maar de competitiedrift is niet geheel weg. Schalks: ,,We hopen in het Guiness Book of Records te komen met de grootste brandstapel ter wereld.