Dreigen met No Surrender? DOE NORMAAL EN PAK JE KIND AAN!’

In Schagen gaat de ijsbaan voortaan ’s avonds dicht. Noodgedwongen, want een groep van zo’n vijftien verveelde pubers gooit met ijsballen. Naar vrijwilligers. De mensen zouden in theorie hun kinderen tot de orde kunnen roepen. Maar één van hen besloot te dreigen met zijn vriendjes van de motorclub No Surrender. Mijns inziens verdienen zowel de pubers als ouders een taakstraf. Vrijwilligers zijn bij de ijsbaan ofzo.

Verveelde pubers heb je overal. Ook al geef je ze vijftien toffe jeugdhonken, vier voetbalkooien en tien betrokken jongerenwerkers, er komt een moment waarop ze zich kapot vervelen. Dat hoort erbij en dat schijnt ook een belangrijk onderdeel van het ‘volwassenwordproces’ te zijn.

En als mijn zoon zegt dat ie in het dorp gaat ‘chillen’, dan weet ik ook wel dat hij niet met een stel vrienden ergens op een zolder gaat zitten figuurzagen. Nee, dan gaan ze hangen.

Ik verbied mijn zoon niet weg te gaan, maar druk hem wel altijd op zijn hart dat als ik ontdek dat hij ellende veroorzaakt (en inmiddels weet hij uit ervaring dat ik óveral achterkom), hij mooi met mij verplicht op de bank All you need is love mag komen kijken. Ik hoop dat hij weet waar de grenzen liggen. Ik hoop het. Hij kan ons in elk geval niet verwijten dat we ze niet duidelijk stellen.

In Schagen zijn voor vijftien rellende pubers de grenzen blijkbaar minder duidelijk.