Henk Haalboom zat meer dan 12 jaar in de gevangenis voor moord, maar houdt vast aan zijn onschuld

GIETHOORN / BENNEKOM – Henk Haalboom zat meer dan twaalf jaar in de gevangenis, nadat hij schuldig was bevonden aan de moord op Pim Overzier in 2002. Sinds juni 2014 is hij vrij man, maar de oud-Bennekommer wil nog steeds eerherstel. ,,Ik heb het niet gedaan en ik kan het niet hebben gedaan’’, zegt Haalboom.  Maar het bewijzen van zijn onschuld gaat niet vanzelf.

Wandelde in 2014 een andere Henk Haalboom de gevangenis uit dan er 12 jaar eerder in liep?
,,Nee, ik ben geen ander mens geworden. Een goede vriend van mij uit Bennekom zei ook dat ik al die jaren dezelfde ben gebleven. Natuurlijk ging ik daar met een zwaar gevoel naar binnen, maar ik wilde mijn waardigheid behouden. Hoe moeilijk dat ook is. Dat vlammetje is ook altijd binnen in me blijven branden.’’

Flikkert dat vlammetje sinds u vrij man bent weer wat harder?
,,Ach. Ik leid hier in Giethoorn een gewoon leven. We hebben een oud zeiljachtje gekocht, met genoeg ruimte om in te leven en dat heerlijk zeilt. We zijn weer op wintersport gegaan. Ik zit in twee goede en gezellige tennisteams en kan daarin goed meekomen. Zeker zo belangrijk is dat ik conditioneel fitter ben dan voor mijn aanhouding. Dit niet ondanks, maar juist dankzij mijn detentie, waar ik vier keer per week sportte en dagelijks een uur buiten hard liep. Voor mijn detentie kwam ik nauwelijks aan sporten toe in verband met de oplevering van mijn nieuwe huis. Had ik in het begin van mijn gevangenschap maar een vermogen van 180 watt, in 2007 werd het vastgesteld op 185 watt en kortgeleden op 200 watt. Dat is voor mijn leeftijd normaal, maar als hartpatiënt, al sinds 1996, is dit een goede score.’’

U klinkt als een gelukkig mens?
,,Ja. Dat klinkt misschien gek, maar ik leef niet in de zwaarte. Tijdens mijn detentie was dat soms wel het geval, maar ik ben er niet in blijven hangen. Het is natuurlijk geen lachen als je 20 jaar cel krijgt of als je ten onrechte wordt gestraft in de gevangenis. En het was zeker niet makkelijk toen ze geen oog hadden voor mijn fysieke problemen. Ik was ernstig ziek en had blaastumoren.’’

U heeft uw vriendin in de gevangenis ontmoet. Is de zaak dat waard geweest?
,,Natuurlijk ben ik blij dat ik haar heb ontmoet. Ik was haar graag in het vrije leven tegen gekomen. Ze kwam als vrijwilliger van Humanitas in de gevangenis. Langzaam zijn we naar elkaar toe gegroeid. Maar het is natuurlijk geen gevangenisstraf van 12 jaar waard.’’

Heeft u nooit het gevoel dat u zelf schuldig bent geweest aan uw veroordeling? U heeft nogal tegenstrijdige dingen verklaard tijdens de verhoren.
,,Ik heb veel onzin verteld in de wekenlange verhoren. Op een gegeven moment weet je niet meer wat je wel of niet hebt verklaard. Maar je wordt zo onder druk gezet om meer te verklaren. De rechercheurs komen met allerlei insinuaties in de hoop dat je gaat vertellen wat zij willen horen. Dan kom je met hersenspinsels en niet met feiten. Pas jaren later kon ik mijn verhaal corrigeren.’’

Kunt u daar iets meer over zeggen?
,,Je zit 24 uur in een verlichte cel, wordt continu verhoord. Je slaapt niet. Je wordt zo onder druk gezet.  Je gaat op een gegeven moment mee. Want je wordt twee uur verhoord door twee man en dan weer twee uur door twee anderen. En zo gaat dat maar door. En na twee nachten niet slapen kan je niet meer. Je moet altijd alert zijn, maar dat ik kon niet meer. Een gezond persoon zou dat al niet aan kunnen, maar mijn conditie was toen niet echt goed. Ik was bang dat ik ergens bij betrokken was, zonder er verantwoordelijk voor te zijn. En dan word je verhoord en het eerste wat ze zeggen is jij wordt verdacht van moord op… Dan houdt het denken op.’’

Er zijn ook mensen die zeggen dat die Henk Haalboom een fantast is, die alles verzint waar je bij staat…
,,Ik ben geen fantast of iemand die zo maar iets verzint. Volgens mij sta ik zo ook niet bekend. Zoals gezegd, het kwam door de omstandigheden en de enorme druk om maar met verklaringen te komen voor iets wat ik zelf ook niet begreep.’’

Zijn er dan geen dingen die u heeft verklaard, waar u spijt van heeft?
,,Ja. Mijn vriendin Henriëtte was op 4 december, de dag dat Pim Overzier verdween, bij mij geweest. Zij was mijn alibi. Maar ik wilde haar buiten de zaak houden. Ze zat in een langdurige burn-out en had slechte ervaringen met de politie vanwege een heftig voorval in haar jeugd. Dat was een trauma voor haar geworden. Ik deed het met de beste bedoelingen, maar dat werd een mislukking met grote gevolgen. Ze heeft een verklaring afgelegd, waarin ze zegt dat ze bij haar moeder is geweest. Later is ze daar op teruggekomen en is ze gestraft wegens meineed.’’

Maar er gebeurt wel heel veel ‘toevallig’ in uw omgeving. Er zijn detectiveseries met minder verhaallijnen…
,,Er gebeurden in die tijd inderdaad veel dingen in mijn omgeving. Veel daarvan hing samen met de scheiding met mijn tweede vrouw. Zij gunde mij mijn plek in Bennekom niet. Maar er waren ook inbraken. Bij mij, maar ook bij anderen in de straat. Mijn auto is gestolen, gebruikt en weer teruggezet. En er waren inderdaad ook bijzondere en soms vreemde ontmoetingen, nadat ik had geschreven op contactadvertenties. Daar heb ik zelf natuurlijk niet altijd invloed op gehad.’’

U heeft nooit bekend en ook geen verklaringen ondertekend….
,,Ik werd natuurlijk ontzettend onder druk gezet om te bekennen, maar ik heb het niet gedaan en kon dus ook niet bekennen. En wat betreft die verklaringen, ik heb er zoveel afgelegd. En dan lezen ze een proces verbaal voor waarvan ik weet dat het niet klopt. Daar teken ik natuurlijk niet voor.’’

Bent u door de zaak mensen kwijtgeraakt?
,,Ja, dat gebeurde eigenlijk bij de scheiding al. Maar de zaak heeft me wel het contact met drie van mijn vier zussen gekost. Mijn moeder is overleden tijdens de detentie. In Bennekom heb ik nooit zoveel problemen ervaren.  Iedereen kent mij daar. Ik kom er heel soms en als ik dan iemand op straat tegenkom is dat geen punt. Sommige mensen groeten me, anderen maken een praatje.’’

Onlangs kwam er nieuw ontlastend materiaal voor Ernest Louwes beschikbaar in de Deventer moordzaak. Zorgt dat bij u ook voor nieuwe hoop?
,,Het is altijd de vraag of er iets nieuws op kan duiken. Wij hebben natuurlijk al de ernstige hartafwijking van Pim Overzier boven water gekregen. Hij had sterk vernauwde bloedvaten die voor 75 procent dicht zaten en er waren aanwijzingen die op een eerder doorgemaakt ziekteproces duiden. Daarnaast bleek hij ook nog eens een genetische hartafwijking te hebben, die onder stress kan leiden tot een plotse hartstilstand. Dan zijn er de onderzoeken geweest die de onmogelijkheid aantoonden van mijn fysieke capaciteiten om de handelingen te verrichten die mij zijn toegeschreven. Wat kan er nog meer opduiken? Dat getuige Henriëtte alsnog in staat is om te verklaren dat zij mijn alibi was op de avond van 4 december 2001. Dat alsnog het telefoonoverzicht boven water komt waaruit blijkt dat ik op die avond thuis de telefoon opnam, waarmee ook duidelijk wordt dat dit ook mijn alibi was. Dat overzicht moet er geweest zijn, aldus ex-rechercheur Jan Paalman, omdat zo’n overzicht standaard wordt opgevraagd. Dat overzicht werd ook opgevraagd bij Pim Overzier.’’