Romano is na 12,5 jaar cel aan rust toe

1502bin_dussen_6k

Vrijlating Romano van der Dussen was ten onrechte veroordeeld, maar Spanje liet hem pas na jaren vrij. En toen volgde een mediaoverval.

Foto AFP

Vanaf het moment dat Romano van der Dussen afgelopen donderdag, na 12,5 jaar cel, opeens weer vrij man werd, heeft hij geen moment rust meer gehad. Bij de gevangenispoort werd de 42-jarige Nederlander al direct verrast door Spaanse journalisten die zijn verhaal wilden horen. Het plan om daarna in een pastorie op Mallorca tot rust te komen mislukte. Journalisten verstoorden op zaterdag zelfs een kerkdienst om een glimp van Van der Dussen te kunnen opvangen.

Pastoor Jaume Alemany zag zich zondagmiddag gedwongen de media bij hem te ontvangen. Hij liet Van der Dussen er voor de draaiende camera’s zijn verhaal doen om aan alle hectiek even een einde te maken.

Jarenlang hebben verschillende partijen voor Van der Dussen gevochten, op zoek naar gerechtigheid voor de Nederlander die in een Spaanse cel zat voor misdrijven die hij zei niet te hebben begaan. Die gerechtigheid kwam er vorige week donderdag ten dele. Het hooggerechtshof sprak hem alsnog vrij van de verkrachting van een vrouw in Fuengirola, al veel eerder bekend door een Britse crimineel.

Omstreden veroordelingen wegens misdrijven tegen twee andere vrouwen, gepleegd in dezelfde nacht van augustus 2003, bleven staan. De straf van Van der Dussen werd in ieder geval van vijftien jaar en zes maanden teruggebracht tot negen jaar.

In de schijnwerpers

Een dag later is Van der Dussen voor het eerst sinds 2003 weer op vrije voeten. En nog geen drie kwartier na zijn vrijlating staat hij vol in de schijnwerpers van de media – min of meer bij toeval. Aan de overkant van ‘zijn’ gevangenis zijn allerlei televisie- en radiostations aan het werk; daar dient een groot proces waarin de Spaanse prinses Cristina en haar man terechtstaan.

Van der Dussen moet zich de media-aandacht laten weggevallen zonder familie of zijn vaste advocaten. Wel krijgt hij bijstand van een medewerker van de ambassade, een vrijwilliger van Reclassering Nederland, de pastoor en een jurist, maar die kunnen de pers niet op afstand houden.

Van der Dussen: „Dat was heftig. Toen ik naar buiten liep, wees de directeur van de gevangenis lachend op al die mensen en zei: ‘Succes ermee’. Hier was ik totaal niet op voorbereid.”

Sindsdien is het nauwelijks meer rustig geweest rond Van der Dussen. Al snel doet het nieuws de ronde dat el holandès de komende tijd te gast is in de pastorie van gevangenispastoor Alemany. Van der Dussen doet op zijn eerste ‘vrije avond’ volgens afspraak zijn verhaal aan de Spaanse krant El Mundo, NRC en RTL. In die eerste nacht doolt hij door de straten, rookt joints en drinkt bier om tot rust te komen. Dat lukt nauwelijks.

De volgende dag is hij in Spanje en Nederland voorpaginanieuws, waarna nog veel meer media naar hem op zoek gaan. Het ministerie van Buitenlandse Zaken speelt allerlei Nederlandse interviewverzoeken door aan de totaal overrompelde Van der Dussen. „Romano mag zelf bepalen met wie hij praat”, legt een woordvoerder van het ministerie uit.

Steeds meer Spaanse en andere internationale media verzamelen zich voor de pastorie. Van der Dussen geeft alleen de NOS op vrijdagmiddag nog een interview. Daarna slaat de medewerkster van de ambassade de deur dicht en deelt de postende media mee dat „Romano gaat slapen”.

Met camera’s de kerk in

Op zaterdag escaleert de situatie. Journalisten met camera’s en microfoons dringen de kerk naast de pastorie binnen op zoek naar Romano, terwijl er een dienst bezig is. De pastoor en de kerkgangers zijn in alle staten.

Van der Dussen zelf, in de pastorie, raakt in paniek, vertelt zijn vader. Hij weet niet meer wat hij moet doen. De medewerkster van de ambassade is inmiddels vertrokken en de vaste advocaten van Romano zijn ver weg.

Dat bevordert de communicatie niet, zo blijkt. Vanuit Thailand roept advocaat Rachel Imamkhan – naar eigen zeggen op verzoek van Van der Dussen – Nederlandse media op hem met rust te laten. Zijn Spaanse advocaat García Sierra vindt daarentegen juist dat Van der Dussen zijn verhaal moet vertellen.

Op zondag wordt in allerijl een persconferentie belegd. Van der Dussen wijst daar nog eens op het onrecht dat hem is aangedaan. En hij vraagt of ze hem de komende tijd met rust willen laten.