Bij de politierechter: Girlpower


Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

De passages die de rechter hardop voorleest uit het dossier werken voor Nida (25) als eentijdmachine. Onmiddellijk is het in haar hoofd weer begin februari, een uur of twee ’s nachts. Daar staat de auto van haar vriend, op die zo goed als verlaten parkeerplaats. In het schaarse licht herkent ze Oualid meteen. Ze kan zo snel niet zien wie het meisje is met wie hij zit te zoenen.

“Was u boos?” vraagt de rechter naar de bekende weg.

Ze was boos ja. En niet zo’n beetje ook. Negen jaar waren ze samen, Nida en haar Oualid. Negen jaar. En dan krijg je ineens zo’n telefoontje. Iemand had hem gezien in de bioscoop, samen met een meisje. En ze leken niet direct geïnteresseerd in de film, zeg maar.

Hij nam zijn telefoon niet op, natuurlijk nam hij zijn telefoon niet op, maar anderen deden dat wel. Via via kwam Nida snel meer te weten. Daarna belde ze een vriendin die met haar auto binnen tien minuten bij haar voor de deur stond. Samen reden ze de nacht in, op zoek naar Oualid.

‘Het kan zijn dat ik haar heb geraakt’

“Maar was u ook boos op háár?” wil de rechter weten. “Of jaloers misschien?”

“Ik was woest op hem, niet op haar,” zegt Nida.

“Maar u trok het autoportier aan haar kant open?”

“Omdat ik toevallig van die kant kwam aanrennen, denk ik, ik heb daar niet bij nagedacht.”

“En u sloeg haar ook, beweert zij,” zegt de rechter.

“Het kan zijn dat ik haar heb geraakt, maar dat was niet de bedoeling.”

Nida praat opvallend zachtjes. Ze lijkt zo’n rustig type. Het is moeilijk een voorstelling van dit beetje mollige, kleine meisje te maken terwijl ze in blinde woede een auto bestormt, het portier open sleurt en wild begint te maaien. Maar ze was het. Ze ontkent het niet.

Ze was woest.

Haar klappen waren voor Oualid bedoeld en die snapte zelf wel waarom. Hij deed geen aangifte. Het meisje met wie hij vreemdging wel. Zij kende Nida niet. Ze had geen idee wie de hysterische woesteling was die half op haar en half over haar heen probeerde haar minnaar, die naast haar in de auto zat, op zijn bek te meppen.

Nida hoopt vandaag op een beetje begrip. De rechter en de officier zijn beiden vrouwen, misschien helpt dat.

Er op los slaan was niet de beste oplossing, dat weet ze zelf ook wel, maar kom op: je vriend op heterdaad betrappen met een ander, als je ruim negen jaar samen bent, wat had ze dan moeten doen? Het rustig uitpraten?

Hoeveel begrip de rechter wellicht ook heeft, ze kan de actie niet onbestraft laten, al is de boete van 250 euro wel geheel voorwaardelijk.

“Bent u overigens nog samen met hem?” vraagt de rechter als Nida uit haar stoel opstaat.

“Wat denkt u zelf?” glimlacht Nida.

En de rechter glimlacht terug.