Verontwaardigde vader van Anne Faber roept gerechtshof ter verantwoording

De vader van de vorig jaar vermoorde Anne Faber roept in een open brief in de Volkskrant de voorzitter van het gerechtshof ter verantwoording. Wim Faber vindt dat ‘falen van de rechtsgang’ debet is aan de dood van zijn dochter. Hij wil dat OM-topman Otte opstapt. Faber stuurde zijn brief gisterenmiddag ook naar het Hof in Arnhem, dat zegt later met een reactie te komen.

 

,,De verkrachting van en de moord op Anne had voorkomen moeten en kunnen worden. Tot deze pijnlijke conclusie kom ik nadat ik de openbare stukken van de rechtszaak tegen P. in 2010 en het hoger beroep in 2012 heb bestudeerd. Tijdens het lezen trof ik diverse signalen aan waaruit kan worden afgeleid dat P. toen al levensgevaarlijk was. Meer en meer ging ik mij afvragen of hier vanuit de rechterlijke macht wel adequaat op gereageerd is”, aldus Faber in de brief.

Anne Faber verdween eind september, tijden een fietstocht in de buurt van Baarn. Haar ontzielde lichaam werd, op aanwijzen van verdachte Michael P., na twee weken gevonden in Zeewolde. De jonge vrouw, die aan messteken in de hals overleed, lag daar begraven. Haar vermoedelijke moordenaar is afkomstig uit de plaats.

P., die in de psychiatrische kliniek Altrecht Aventurijn in Den Dolder verbleef wegens eerder gepleegde verkrachtingen, dook op in het onderzoek rond de verdwijning toen zijn dna op Annes jas werd aangetroffen. In de auto van P., die mogelijk gebruikt werd om haar lichaam naar Zeewolde te vervoeren, werd later ook bloed van de omgebrachte studente gevonden.

Eerdere verkrachtingen

In 2010 werd P. opgepakt voor de verkrachtingen van twee meisjes. De 16- en 17-jarige zouden tijdens de nacht van 30 april in Nijkerk, onder bedreiging van een vuurwapen, tot seksuele handelingen met elkaar zijn gedwongen. Hierna verkrachtte P. het tweetal om beurten. Voor die daad werd P. in 2011 veroordeeld tot een maximum van 16 jaar.

Bij het hoger beroep, in 2012, haalde het Hof daar vijf jaar vanaf. P. kreeg, omdat hij niet meewerkte aan een psychiatrisch onderzoek, geen tbs opgelegd. Dit jaar zou P. twee derde van zijn straf hebben uitgezeten, waardoor hij recht had op voorwaardelijke vrijlating. Tijdens de moord op Anne Faber zat hij in de zogenaamde ‘detentiefasering’. Een fase waarin de veroordeelde op een terugkeer in de maatschappij wordt voorbereid.

Signalen genegeerd

Vader Wim meent dat het Hof signalen van een psychische stoornis bij P. over heeft genegeerd en vindt het ‘onbegrijpelijk’ dat het Hof geen tbs oplegde. Ook mist hij een duidelijke motivering voor P’s strafvermindering in hoger beroep. Faber vraagt ‘in het belang van de geloofwaardigheid en het vertrouwen in de rechtsspraak’ aan raadsheer Rinus Otte om zijn functie van procureur-generaal neer te leggen.

,,Ik stel vast dat het gerechtshof de doelen van de strafrechtspleging, namelijk het voorkomen van herhaling en het beschermen van de samenleving, uit het oog heeft verloren’, schrijft Faber. ,,Ik acht u, als voorzitter van het hof, in belangrijke mate verantwoordelijk voor het falen van de rechtsgang van destijds, en ik vind dat u uw huidige functie als procureur-generaal moet neerleggen in het belang van de geloofwaardigheid en het vertrouwen in de rechtspraak.”

Kritischer moeten zijn

Faber en diens advocaat zijn van mening dat er voor de rechters voldoende signalen waren om tbs op te leggen. „Iemand die doet wat P. deed, moet wel gestoord zijn”, zegt hij. Ondanks dat tbs geen eis van het OM was, hadden de rechters kritischer moeten zijn, aldus Faber, die de afgelopen maanden experts heeft gesproken over tbs. De negatieve uitlatingen die Otte eerder deed over tbs zorgen voor verontwaardiging bij Annes vader.

Faber wil weten of de afkeer die Otte van tbs-behandelingen heeft eventueel een rol hebben gespeeld bij het bepalen van P’s straf in 2012. Het Openbaar Ministerie laat aan de Volkskrant weten dat Otte niet wil ingaan op de zaak rond Michael P. Otte laat weten zich wel voor te kunnen stellen dat er bij Faber ‘allerlei gevoelens’ leven rond de eerdere veroordelingen van de verdachte.