Trainer Atalanta zat besmet op de bank in Valencia: ‘Ik dacht ik kan nu niet afhaken’

De succesvolle trainer Gian Piero Gasperini van Atalanta Bergamo was besmet met het coronavirus toen zijn ploeg in de Champions League tegen Valencia speelde. De 62-jarige Italiaan onthult in een interview met de Gazzetta dello Sport dat hij ziek op de bank zat bij de return op 1

,,De dag voor de wedstrijd voelde ik me niet lekker en de avond na de wedstrijd was het nog erger”, zegt Gasperini, die toen geen koorts had en dus niet dacht aan Covid-19. Uit een recente test bleek dat de trainer antistoffen in zijn lichaam heeft en dus ook besmet is geweest. ,,Als je nu naar foto’s van toen kijkt, zie je dat er ik niet goed uit zie op de bank. Op de dag van de wedstrijd dacht ik: ik kan nu niet afhaken, ik heb nog zoveel te doen.”

,,Op ons trainingscomplex hoorden we om de 2 minuten een ambulance voorbij komen, want er ligt een ziekenhuis in de buurt. Het leek wel een oorlogsgebied”, vertelt Gasperini, die toegeeft doodsbang te zijn geweest. De trainer begon pas later te beseffen dat hij zelf ook het virus onder de leden had. ,,Een dag na de wedstrijd tegen Valencia kregen we eten en een goede fles Dom Pérignon uit 2008, van een chefkok met een Michelin-ster die fan is van Atalanta. Ik nam een slok en zei: het smaakt naar water. Het eten smaakte naar brood. Ik was mijn smaak volledig kwijt.”

Atalanta won in het lege Mestalla-stadion, waar toen al geen supporters meer welkom waren, met 4-3. Enkele weken daarvoor zaten er nog ruim 40.000 mensen op de tribunes in Milaan bij het eerste duel. De ploeg van Gasperini versloeg Valencia in het goedgevulde San Siro met 4-1. Gezondheidsexperts betitelden die wedstrijd later als “een biologische bom”. Vooral het noorden van Italië, waar Bergamo in ligt, werd in de weken erna zwaar getroffen door het coronavirus.
Marten de Roon, middenvelder in de ploeg van Gasperini, liet zich eerder al in AD Sportwereld uit over de ramp in Bergamo. ,,Al die rouwadvertenties in de plaatselijke krant, pagina’s lang. Die beelden op televisie van die legertrucks met lijkkisten. Die stiltes ook, buiten op straat. Bergamo is een gezellige, best wel levendige stad. Maar op een gegeven moment hoorde ik thuis alleen nog maar sirenes van de ambulances