Cannabis Europe voor eerlijke toegang tot mediwiet in Europa

Op donderdag 11 april organiseerde lobbygroep Cannabis Europe een bijeenkomst in het Europees parlementsgebouw in Brussel. Diverse partijen uit de medicinale cannabissector waren aanwezig om te debatteren over eerlijke toegang tot medicinale cannabis voor patiënten in Europa. Mediwietsite sprak met Lisette Wijnkoop, die deelnam aan een van de panels.

De juiste boodschap

Lobbygroep Cannabis Europe bestaat uit patiëntenorganisaties, medische en wetenschappelijke gemeenschappen, NGO’s en de cannabisindustrie. Doel van de groep is patiënten toegang verschaffen tot hoogwaardige, veilige cannabis en daarvan afgeleide producten voor medicinaal gebruik in Europa.

Om er zeker van te zijn dat zij de juiste boodschap overbrengen aan de Europese Unie, nodigden Cannabis Europe afgelopen donderdag patiëntenorganisaties, medici, wetenschappelijke partijen, bedrijven en beleidsmakers uit om te debatteren over een belangrijk problemen binnen de EU. Te weten, het gebrek aan toegang tot medicinale cannabis voor patiënten, en de mogelijke actiepunten die op Europees niveau kunnen leiden tot een oplossing. Dit alles om patiënten eerlijke toegang te verlenen tot medicinale cannabis.

Het evenement bestond uit presentaties in twee rondes met in tot totaal 11 deelnemers. De eerste ronde ging over de noodzaak van eerlijke en gemakkelijke toegang tot medicinale cannabis. Tijdens de tweede serie presentaties, voornamelijk door leden van het Europees Parlement werd vooral gekeken naar de mogelijke actiepunten voor de toekomst. In totaal waren 70 mensen uit heel Europa aanwezig. Inclusief enkele medewerkers van Bureau Medicinale Cannabis, Bedrocan en vertegenwoordigers uit de Nederlandse tuinbouw.

Lisette Wijnkoop: “Ik pleit voor eerlijke toegang tot cannabis voor medicinaal gebruik door middel van betaalbare cannabis met vergoeding door de zorgverzekering.”

Gezondheidszorg boven wetenschap

Lisette Wijnkoop was een van de deelnemers aan de eerste sprekersronde. Zij is opgeleid tot apotheker en werkte bij verschillende bedrijven op het gebied van plantaardige geneesmiddelen. Sinds 2007 richt Lisette zich op medicinale cannabis. Tijdens de bijeenkomst vertegenwoordigde ze Wetenschappelijk Informatiecentrum Cannabis (WIC) en Patiënten Groep Medicinale Cannabis Gebruikers (PGMCG).

Mediwietsite sprak met haar over het evenement in het algemeen en haar ervaring als deelneemster in het bijzonder.

Lisette: “Tijdens mijn presentatie heb ik vooral de problematiek die we in Nederland tegenkomen aangekaart. Wat ik zie is dat veel mensen geen recept krijgen of willen krijgen. Zij halen hun cannabis dus uit het zwarte circuit of kweken het zelf. Ook het standpunt van het Nederlandse Huisartsen Genootschap heb ik meegenomen in mijn verhaal.

“Toegegeven, de situatie in Nederland is niet slecht. Zeker niet in vergelijking met andere landen binnen en buiten de EU. Maar ik zie  dat veel patiënten niet uit durven komen voor hun behoefte aan medicinale cannabis. Iets dat vaak voortkomt uit onvoldoende begrip van de arts. En dat heeft vervolgens weer negatieve invloed op de patiënt-artsrelatie.

“Daarom pleit ik voor fair access. Ofwel eerlijke toegang tot cannabis voor medicinaal gebruik door middel van betaalbare cannabis met vergoeding door de zorgverzekering. En niet alleen voor indicaties waar wetenschappelijk bewijs voor is. Artsen zouden ook cannabis moeten kunnen voorschrijven op basis van goede patiëntervaringen. Die zijn er genoeg. Wat hierbij belangrijk is, is dat artsen patiënten serieus nemen. Meer kennis bij artsen door bijscholing over cannabis is daarvoor essentieel. Dit werd ook benadrukt door de eerste spreker, de arts Vincenzo Costigliola”.

 

Welzijn van de patiënten voorop

Lisette is tevreden over haar bijdrage aan het evenement. “Ik heb goed duidelijk gemaakt dat het gaat om gezondheid en goede zorg en niet om wetenschap. Patiënten hebben baat bij gezondheidszorg en niet bij wachten op wetenschappelijk bewijs. Wetenschappelijke onderbouwing is natuurlijk goed en wenselijk. Maar dat moet niet ten koste gaan van het welzijn van patiënten.”

Dat het welzijn van patiënten niet altijd voorop staat, erkenden meerdere deelnemers aan het evenement. Zo ook de Belgische politica Maria Arena. Lisette: “Ik vond haar stelling erg sterk. Zij wees er namelijk op dat het gek is dat burgers maandelijks geld geven aan de gezondheidszorg, maar dat zij geen zeggenschap hebben over de medicijnkeuze. Zorgverzekeraars spekken volgens haar veel te veel de farmaceutische industrie.”

Een ander verhaal dat indruk maakte op Lisette, was dat van Chelsea Leyland. “Zij woont in de VS en heeft epilepsie. Aan cannabismedicatie komen is enorm eenvoudig voor haar. Terwijl haar zus, die in het VK woont en een zwaardere vorm van epilepsie heeft, die mogelijkheid niet heeft. Heel zwaar om aan te zien. Chelsea maakt er momenteel een documentaire over.”

De volgende stap

Er wordt hard gewerkt aan eensgezindheid w.b. medicinale cannabis binnen de EU. [Shutterstock/Andrei Verner]

Bij Chelsea en haar zus gaat het weliswaar om ’t verschil tussen de VS en Engeland. Maar dergelijke verschillen en een gebrek aan harmonisatie geldt ook voor de Europese Unie. Alle deelnemers erkenden dat het hoog tijd is om daar iets aan te doen. Zodat patiënten niet meer de dupe zijn.

Een samenvatting van de bijeenkomst wordt momenteel opgesteld en zal worden verspreid onder beleidsmakers binnen de Unie. Hierbij zal Cannabis Europe aansturen tot:

  • Eerlijke toegang tot mediwiet van goede kwaliteit in de hele EU.
  • Meer invloed op waar de gezondheidszorg haar geld aan uitgeeft.
  • Verschillen binnen de EU omtrent mediwiet gelijktrekken.
  • Een intentieverklaring van de EU om nu echt in actie te komen.
  • Een petitie door EU-burgers om de noodzaak verder te verduidelijken.

Lisette kijkt terug op een productieve ochtend in Brussel. En gezien de huidige ontwikkelingen binnen de EU, de recente verklaring van de Wereldgezondheidsorganisatie en de druk op de VN, kon de timing van dit evenement niet beter. Toch geeft Lisette aan dat het helaas nog wel een paar jaar kan duren voordat burgers en vooral patiënten echte veranderingen gaan zien via het Europees Parlement.